Over de schrijfmarathon

 

Over de eerste dag:

Dag 1 en ondanks dat de perfectioniste in mij een lang verhaal afstak dat we zo toch écht(!) niet konden beginnen… toch maar de keukenwekker-methode toegepast. Et voilà: daar is het begin van het verhaal waar ik al zo lang omheen draai & ik vindt het nog goed ook?!

de kop is eraf, en het was heerlijk om te doen, met die timer werkt perfect voor mij. Ik schreef de eerste keer 15 minuten en had toen al een begin van 630 woorden, natuurlijk eerste versie etc etc. Maar toch, het staat er dus wel. Toen nog een keer de timer, tussendoor even de tuin in lekker in de zon gezeten met koffie , (het is hier 32 gr, lekker warm dus) en toen deel 2 in 15 minuten nog eens zoveel woorden en het voelt goed. Ik had ook meteen een beeld van de structuur.

Voor vandaag missie geslaagd! Een lekker gevoel om gestart te zijn. Ook voor mij werkte de timer perfect om op gang te komen. Als die eerste kwartiertjes maar eenmaal gedaan zijn volgt de rest min of meer vanzelf. Behalve aan schrijven ook veel aandacht besteed aan de verhaallijn. Ik doe deze marathon omdat ik een boek wil afschrijven dat er al twee jaar ligt nadat ik vastgelopen was na zo’n 4500 woorden. Dus niet alleen mijn doel voor vandaag behaald maar ook een goed gevoel over de richting die het opgaat, heel blij mee

 

Op de laatste dag:

Ik vind het gewoon zo leuk om die 38510 woorden op het schema te zien!
Toch maar even in een maand geschreven! Was me anders nooit gelukt.

En zo met jouw marathons zijn al mijn boeken nog tot stand gekomen dus deze zal er ongetwijfeld ook komen. 38.510 woorden. 12.000 meer dan ik verwachtte. Ik ben dik tevreden.

Ik ben zo blij met zoveel geschreven woorden. Het boek staat in de grondverf. Ik had nooit gedacht zover te komen.

Jee de laatste dag, laatste post op dit forum, Henny het was super, ik had nooit verwacht dat ik zover zou komen in woorden en structuur, dat bijna al mijn dilemma’s die me blokkeerden zouden oplossen op zo’n natuurlijke wijze, al schrijvend. Dat ik er zoveel plezier in zou hebben, en dat ondanks dat ik niet veel van jouw tips van elke morgen heb kunnen gebruiken. Omdat mijn boek non fictie is. Toch waren al je stukjes en oppeppers en antwoorden en tips heel prettig en werkbaar. Dus dank je wel, ik ben er heel blij mee, ik denk al aan de volgende marathon en een tweede boek ( is dat overmoed?) Ik zal je mailtjes elke dag missen!

De marathon, mijn derde, geeft me altijd net een extra zetje. En door Henny’s tips en opdrachten kom ik vaak tot mooie dingen.

Voor mij is de schrijfmarathon ook een enorme stok achter de deur. Ik ben nog nooit zo ver gekomen met een verhaal, ben best trots.

Iets over twaalf had ik m’n aantal woorden gehaald, een hele uitputtingsslag na een mega lange dag werken. Voel me moe maar ook tevreden. Ik heb misschien niet van die duizelingwekkende aantallen kunnen behalen, maar toch. Er staat een verhaal waar ik tevreden over ben waar ik lekker mee verder kan in de volgende verbeterronde.

Zo, net afgemeld bij Henny: het zit erop voor mij en ik ben dik tevreden. Net alles doorgelezen wat ik tijdens deze marathon heb geschreven en ook als lezer kon het me gelukkig erg boeien. Valt natuurlijk nog van alles aan te schaven, en het einde is nog niet helemaal klaar, maar het verhaal staat en in totaal (met de vorige marathon mee) zit ik op bijna 45.000 woorden en dat is toch wel een serieuze basis voor een boek. Ik hoop dat jullie ook met een goed gevoel vandaag kunnen afsluiten. Ik zeg: Proost!

Ik zie er wel erg tegenop om alleen verder te gaan. Geen leestafel meer om even mijn hart te luchten, niet meer te lezen waar anderen tegenaan lopen en geen commentaar meer krijgen. En de laatste 3 opdrachten waren voor mij ook erg plezierig. Tot september geen Henny meer die iedere keer weer uitvindt wat ik nodig heb om aan de slag te gaan of blijven, of het nu met een mailtje is, een opdracht of een veer in mijn achterste. Het lukt haar iedere keer.

Bedankt voor alle goed zorgen. De gouden raad dag na dag en vooral de gave steeds weer de moed erin te houden. Zonder jou was ik beslist niet geraakt waar ik nu sta en al is de af te leggen weg nog lang (en wellicht van tijd tot tijd nog aardig bochtig) ik weet nu zeker dat hij ooit op een mooie dag ook ten einde zal lopen en dat is in de eerste plaats jouw verdienste

 

Over het gastenboek

Dit gastenboek geeft bovendien een saamhorigheid die ik wel eens mis, het is een eenzaam vak hè

Ik had  geen idee wat ik met een gastenboek zou kunnen maar daar heb ik ontzettend van genoten. Ik keek steeds verlangend uit naar nieuwe berichten, heb veel gehad aan de verschillende tips en vond het heerlijk te lezen waar anderen tegenaan liepen en het was erg prettig een plek te hebben waar ik mijn verhaal kwijt kon.

Over het werken met de timer

Bij deze graag nog eens een “hurray” voor de timer & de manier hoe Henny hem wist te introduceren en erin te houden. Met de timer erbij krijg ik altijd iets op papier. Sterker nog, tot nu toe altijd iets dat me achteraf nog goed bevalt, ook.

 

Schrijfmarathon algemeen

De hele marathon heeft er bij mij voor gezorgd om te laten inzien dat ik, als ik maar echt wil (en onder druk van een opgelegd aantal woorden) ik altijd tijd heb om wat te schrijven, hoe druk ik ook ben.
Dat is iets wat ik nu nog steeds voordeel van heb, Je tips over het klokje gebruiken én mezelf deadlines te geven. (zoveel woorden schrijven in zoveel dagen). Ik heb geleerd dat ik het wél kan, zelfs als de kinderen thuis zijn.
Door de marathon ben ik er ook achter gekomen dat het schrijven me heel makkelijk af gaat. Ik ga zitten en ik schrijf. Tuurlijk met de nodige zwabberende lijntjes, maar ik schrijf wel. Met het grootste gemak.
Angelique van Dam
Dankjewel voor de wijze les van vandaag.
Totnogtoe hield ik mij altijd een beetje in uit vrees dat het anders ‘ongeloofwaardig overdreven’ zou worden. Hoe fout was ik… Daardoor bleef het gevoel van oppervlakkigheid natuurlijk tussen de regels hangen.
De extreem sadistische toer bracht heel wat verborgen kantjes van mijn hoofdpersonages aan het licht vandaag.
Nooit geweten dat literair sadisme zoveel plezier opleverde.
Veerle Verhasselt

Bij de vorige marathon in februari heb ik met enorme blokkade er uiteindelijk 15.000 uit kunnen persen. Nu zit ik hier ruim over, met nog een week te gaan. Ik heb mezelf dus overtroffen, m’n schrijfspieren en uithoudingsvermogen worden getraind.

Tja, hoe ging vandaag? Behoorlijk moeizaam. Hele dag vrij, dacht lekker te kunnen schrijven en alles lijkt te blokkeren… Vraag me dan echt af waar al dat geploeter van me naar toe moet leiden. Gelukkig is Henny er dan om alles weer te relativeren en is het me gelukt om een lastige scene te schrijven.

 

Over de cursus Revisie

Je hebt niets te veel beloofd. Dit is bij verre de meest verhelderende opdracht tot nu toe en de leukste bovendien. Niets zo heerlijk als spelen met kleurige post-its en ontdekken hoe het verschuiven van een zo’n papiertje het hele verhaal in beweging brengt en de ‘dingen’ langzaam op zijn plaats doet vallen.

Ik ben altijd heel blij met jouw telefonische coaching. Deze keer heeft het ook weer enorm geholpen; ik heb meteen dezelfde avond een plan uitgetypt voor het herschrijven van mijn verhaal (nu alleen nog ‘even’ doen, haha)

Allereerst wil ik zeggen Henny dat ik echt geniet van al je tips.
Het werkt zo verhelderend.

He Henny, hoe verhelderend deze opdracht al was….jeetje. dank je, ik geniet er nu al van.

Goede eerste opdracht trouwens.

Over het schema: ik heb het verhaal vanuit verschillende perspectieven geschreven en die verschillende verhalen heb ik helemaal door elkaar ‘gesneden’. Dat maakt het heel onrustig en ook heel onoverzichtelijk in de tijd. Nu ik dat zo schematisch voor me zie, wordt me dat ineens heel duidelijk

Reacties zijn gesloten.